Vereniging Eigen Huis pleit met Participatiehandvest voor wettelijke verankering

  • Participatie
  • Wet- en regelgeving
  • 11 september 2017
  • 606 BEKEKEN
  • 0 Likes

De balans tussen flexibiliteit in ruimtelijke ontwikkeling en de rechtspositie van omwonenden in de nieuwe Omgevingswet is volledig zoek, waarschuwt Vereniging Eigen Huis. Energieprojecten als CO2 opslag, schaliegas, windmolens op land maar ook infrastructurele projecten en grootschalige bouwprojecten  grijpen vaak diep in in de leefomgeving van omwonenden. Juist aan hen biedt de wet nauwelijks waarborgen. Vereniging Eigen Huis heeft een Participatiehandvest aan de Eerste en de Tweede Kamer aangeboden dat zij verankerd wil zien in de invoeringswet Omgevingswet.

Ontvangen signalen van huiseigenaren

Vereniging Eigen Huis ontvangt steeds vaker signalen van huiseigenaren die zich volledig in een hoek gezet voelen bij ruimtelijke plannen. Ook uit eerder eigen onderzoek bleek dat maar een schamele 11 procent van de omwonenden van grote windparken zich gehoord voelde. De Omgevingswet verplicht overheden weliswaar om burgers te laten bijdragen aan besluitvorming, maar door dit volledig open te laten, dreigt de positie van de burger eerder zwakker dan sterker te worden.

Vereniging Eigen Huis pleit voor wettelijke verankering uitgangspunten

Het Participatiehandvest dat Vereniging Eigen Huis samen met de NLVOW opstelde, geeft zes uitgangspunten aan die in de uitvoeringswet Omgevingswet zouden moeten worden vastgelegd. Een belangrijk onderdeel is een bewonerseffectrapportage: de impact, lusten en lasten van de plannen voor bewoners en omwonenden moeten zorgvuldig  in kaart worden gebracht. In veel andere landen is al wettelijk vastgelegd dat er een dergelijk Social Impact Assessment moet worden uitgevoerd bij impactvolle projecten. Omwonenden moeten vroegtijdig worden betrokken en communicatie moet eerlijk, tijdig en toegankelijk zijn. Dat lijkt vanzelfsprekend, maar is dat nu in de praktijk lang niet altijd. Daarnaast moet er budget komen voor burgers die deskundigen willen inschakelen. Dat is niet per se goedkoop, maar vaak minder duur dan slepende juridische procedures. De gemeente of provincie, het bevoegd gezag, blijft in het handvest altijd verantwoordelijk voor de regie en voortgang van het proces. Samen met de bewoners moeten echter alternatieven worden besproken en gewogen. Het bevoegd gezag komt daarna tot een onderbouwde, op begrijpelijke wijze tot stand gekomen keuze. Wie onevenredig hoge nadelen ondervindt, moet ten slotte in aanmerking komen voor een schadevergoeding.

Bron: ANP

Plaats een reactie

Reageren? Deel hier uw mening. Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Terug naar overzicht